Onlarla tanışalı dört yıl oldu. Onlar hayatımıza gireli, onlarla birlikte ağlayıp birlikte güleli, hayatın içinden onlarla birlikte geçmeye başlayalı dört yıl… Onlarınki uzun bir yolculuktu. Bu yolda onlara eşlik ettik. Her biri bizim dostumuz, arkadaşımız, sırdaşımız oldu. Sevinçte de, neşede de, aşk acısında da, aşkın coşkusunda da, ölümde de, yanı başlarındaydık. Birbirlerine kızsalar da, küsseler de hiç kopmadılar. Çünkü dünya, onları yaklaştırmak için döndü. Ve artık yolculuk sona yaklaşıyor. Hikaye, tam da başladığı yerde son buluyor…
Güven, Öykü’yü geri döndürmeye çalışır. Öykü, babasıyla aşkı arasında kalır. Güven yıllar sonra bulduğu aşkı kaybetmek üzeredir. Bu aşk başlamadan sona mı erecek? Öte yandan Deniz ile Mine, kızlarına kavuşmuştur ve artık önlerinde son bir sınav vardır. Deniz ile Mine’nin boşanma davaları için beklenen gün gelir. İkili ayrılığı mı yoksa birlikte mutlu olmayı mı seçecekler?
Aslı, Deniz ve Mine’nin okudukları lise yıkılmak üzeredir. Lisenin yıkılması, tüm anıların tarihe karışması anlamına gelmektedir. Kahramanlarımız okulu kurtarmak için bir mücadele içine girerler. Pinhani’yi getirip bir yardım konseri düzenlemek isterler. Ancak başları bir türlü dertten kurtulmaz. Acaba okulu, anılarını kurtarabilecekler mi?
